We gaan nog niet weg!!! Het kasteel en de basiliek van Selçuk en het Efesemuseum

Mijn culinaire hoogtepunt van de dag: zoiets lekkers proef je niet vaak!

We bleven nog een tweede nacht in Villa Panorama aka Villa Dreams in Selçuk. Voor we Selçuk verlieten, wilden we immers nog de basiliek van Sint-John en het Ayasolukkasteel bezichtigen alsook het Efesemuseum.

Omdat ik nu eenmaal een echte, vroege vogel ben, heb ik ‘s morgens alle tijd om goed rond te kijken op de plek waar we logeren. Ik ontdekte cactussen met bijna rijpe cactusvijgen, een olijfboom én schildpadden in de tuin van Villa Panorama.

    

Cactus met cactusvijgen, een olijfboom

Schildpadden !!!

Rond 10u beklommen we de heuvel in de richting van de basiliek en van het kasteel. Het was toen al veel te warm. De temperatuur was rond de 40 graden in de schaduw, denk ik. Toch was onze beklimming de moeite waard!

 

De basiliek van St-John en het Ayasolukkasteel in Selçuk

We vluchtten daarna naar de airco in het kleine Efesemuseum waar we beelden zagen die in Efese zijn teruggevonden.

                                                  Beeld in het Efesemuseum

Het was mijn plan om naar Kusadasi te rijden en daar te overnachten maar Chris heeft het niet zo op overvolle toeristische stranden met luide muziek en schreeuwerige mensen. We reden dus wel in de richting van Kusadasi maar stopten in een nabijgelegen dorpje voor de lunch. Ik had een supergoede, onverwachte tip gekregen van een volger van mijn blog: bedankt, Tinne, om ons Köy Sofrasi aan te raden! De setting van dit restaurant is super en het eten echt lekker. Ik bestelde onder andere gegrilde, milde pepers in olijfolie met yoghurt. Dat wil ik thuis ook proberen maken want dat was echt heerlijk.

Köy Sofrasi, een tip van Tinne dichtbij Kusadasi

Gedroogde, milde pepers in olijfolie op de gril met yoghurt. Wat een topidee!!!

We zetten onze roadtrip verder door de hitte in de richting van Priene, een kleinere archeologische site. Onverwacht vonden we het “Priene pension” waar we een kamer boekten voor één nacht. Het viel me een beetje tegen omdat de kamer en eigenlijk het hele complex, inclusief zwembad, niet zo proper waren. Bovendien was er geen airco maar enkel een ventilator op de kamer. Het was dus haast ondraaglijk om te slapen en iedere douche die we namen, leek zinloos.

Bon, Chris en ik namen het sportief op en wandelden voor het avondeten naar het dorpje Gulluhbahce omdat we niet in ons groezelige pension wilden eten. We vonden eerst een barbier die Chris zijn baard grondig en professioneel onder handen nam. Daarna aten we in de plaatselijk “lokantasi”. We kozen köfte en tavuk çis die op de gril werden gelegd en vergezeld werden van pilav, aubergines in olijfolie met yoghurt en een verse salade en brood. Typisch Turks en 100% ok!

Tavuk çis, verse salade en aubergines in olijfolie met yoghurt in de plaatselijke lokantasi       

Melanie
Ik ben Melanie Huyghe, een dynamische 33-jarige leerkracht Frans. Naast mijn passie voor talen ben ik ook veel bezig met creatief en gezond koken, yoga, hardlopen, dansen, lezen en de wereld ontdekken samen met mijn Griekse man Christos. Op mijn blog wil ik mijn creatieve ei kwijt en mijn altijd overactieve hersenen rust geven door neer te schrijven wat ik denk.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.