Izmir, de parel van de Egeïsche Zee – Deel 1

 

                                                    Zicht op de baai in Izmir

We bereikten Izmir op donderdag 3 augustus rond 17u30. Het kostte ons wel wat tijd om de derde grootste stad van Turkije met maar liefst 5 miljoen inwoners binnen te rijden.

Het hotel dat ik had uitgezocht via Tripadvisor heette Marlight Boutique Hotel. Ik onderhandelde over de prijs zoals echte Turken (en Grieken 😉 ) dat doen en bekwam 130 lira (ongeveer 32,5 euro) per nacht voor kamer met ontbijt. Niet slecht, vond ikzelf.

We namen een douche om te bekomen van de lange en vooral warme autorit en trokken de stad in. We wandelden richting zee om de Kordon, een lange boulevard, te bekijken. De Kordon is dé ontmoetingsplaats bij uitstek voor de jongeren van Izmir. Het is eigenlijk een soort wandel- en fietspark met gras om te picknicken en wijn te drinken met zicht op zee. Een zalige plek dus.

          De Kordon langs de zee

Wij aten in “Chez les amis de Melanie”, een café-restaurant zoals er zoveel zijn langs de kustlijn. Het eten was lekker, de porties waren groot en de prijs was redelijk. Zo moet het zijn 🙂

Melanie: iets met mosterd en dille, Russische salade, tzatziki, auberginedip, olijven en zongedroogde tomaten. Nomnomnom…

Op vrijdag trokken we eerst naar Kemeraalti Market. Dit is een grote bazaar en tegelijk het oude hart van de stad.

        Ingang van Kemeraalti Market

                                                         Chris in de bazaar

Je vindt er een mengelmoes van theehuisjes, visrestaurants, juwelenwinkeltjes, koffiezaken, winkels met kruiden en gedroogd fruit, speelgoed voor kinderen, verlichting,… Kortom: alles wat je maar kan bedenken.

Chris was nog niet goed wakker en deze slenterende wandeling was ideaal. We stopten onderweg voor Turkse thee in een theesalonnetje met bankjes bekleed met tapijt.

Turkse thee in de bazaar

We wandelden verder de stad in en vonden een winkel gespecialiseerd in honing uit de streek. We kregen veel en goede uitleg in het Engels (!!!) en kochten een grote pot pijnboomhoning, de regionale specialiteit. Voor 26 lira voor 850g waren we helemaal niet geruïneerd.

We dropten onze vangst in het hotel en wandelen naar Alsancak, volgens de Lonely Planet dé trendy buurt van Izmir met bars, restaurantjes en hippe winkels. Onze lunch aten we in een nieuw sap- en saladerestaurantje met een supervriendelijke serveerster die ons allerlei smoothies liet proeven.

 

 

 

 

 

 

 

Salade met kip en artisjok. Ik dronk er een wortel-appel-sinaasappelsap bij, vers van de pers.

Om 15u hadden we afgesproken met Önder, een local die we hadden opgespoord via de app Showground. Plaats van afspraak was het té chique Sevinc waar Chris en ik een

     

                                    Sevinc in de wijk Alsancak

Önder gaf ons niet de rondleiding waarop we hadden gehoopt. Hij had nog werk te doen. Dat vonden Chris en ik een beetje raar maar tegelijk was het interessant om een 35-jarige ondernemer bezig te zien.

Önder gaf ons een lift naar Mavi Bahçe, de grootste mall van Izmir aan de andere kant van de baai.  We dronken nog iets samen en daarna keken Chris en ik wat rond in het enorme winkelcentrum dat vorig jaar pas werd geopend. We aten iets en wandelden daarna langs de kustlijn naar de halte van de ferry die ons zou terugbrengen naar de Kordon.

De ferry is een interessant en praktisch vervoermiddel in Izmir. De stad ligt in een baai en de ferry brengt je snel en goedkoop van de ene kant van de baai naar de andere kant. In een stad waar iedereen zich met de auto verplaatst en je dus niet vooruit geraakt in het verkeer en amper parkeerplaats vindt, is dit dus ideaal.

We arriveerden moe maar voldaan in het hotel rond 22u. Douchen en slapen, dat is wat ik deed 🙂

Melanie
Ik ben Melanie Huyghe, een dynamische 33-jarige leerkracht Frans. Naast mijn passie voor talen ben ik ook veel bezig met creatief en gezond koken, yoga, hardlopen, dansen, lezen en de wereld ontdekken samen met mijn Griekse man Christos. Op mijn blog wil ik mijn creatieve ei kwijt en mijn altijd overactieve hersenen rust geven door neer te schrijven wat ik denk.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.