Een bezoek aan Pamukkale

                                                  Reclame voor Benetton ???!!!

Op woensdag 2 augustus reden we van Sagalassos naar Pamukkale. Ik vond het erg jammer dat we ons luxueuze hotel moesten achterlaten maar was tegelijk ook nieuwsgierig naar de volgende bestemming…

Ik had een hotel opgezocht voor 20 euro per nacht mét ontbijt: het Bellamaritimo Hotel. Dat gingen we dus eens van dichtbij bekijken 🙂

In het hotelletje werden we heel hartelijk verwelkomd door de Engelssprekende eigenaar Halim. Hij wist ons te vertellen dat er niet veel Europese toeristen zijn in Pamukkale. Hij krijgt vooral Aziaten en Turken over de vloer. In het hotel waren 20 van de 30 kamers bezet en daarmee behoorde het tot de top 5 van Pamukkale. Toch wel hard om rond te komen, denk ik dan.

Na een paar kalme uurtjes op de kamer wandelden Chris en ik naar Pamukkale. Deze witte rotsformatie is heel indrukwekkend. Door de continue stroom van water is er kalkafzetting en ziet de rots wit tot roze. Het lijkt alsof je op een skipiste bent!

  

     Zicht op de rots van Pamukkale               Ganzen in de vijver voor de witte rots

                                      Poseren voor de witte rots, het lijkt wel sneeuw!!!

De tocht naar boven duurde ongeveer 45 minuten. Eenmaal boven hadden we zicht op Hierapolis. Dit is de archeologische site van de oude stad Hierapolis die werd gebouwd in nabijheid van de rotsformatie met logischerwijs een groot thermencomplex.

         Hiërapolis

Ik vond de plek erg toeristisch. Zo kon je bijvoorbeeld boven op de heuvel hamburgers eten met frieten en een grote beker tussen de lawaaierige dagjestoeristen. Daar houd ik niet zo van. Het commerciële aspect van de zaak was te duidelijk zichtbaar.

We waren rond 19u00 terug in het hotel en besloten te eten op het terras. De vrouw des huizes zou voor ons iets klaarmaken. Voor de eerste keer deze zomer heb ik echt slecht gegeten: kippenbout die dreef in olijfolie en erg smakeloos was, groenten zonder smaak en kleffe rijst. Niet erg, volgende keer beter 🙂

Ik stond de volgende ochtend om 6u op om een eind te lopen. Wat was dat zalig: tussen de velden in alle rust de opgaande zon bewonderen. Ik installeerde me daarna op het terras voor het uitgebreide Turkse ontbijt en dokterde het plan uit voor de komende dagen…

There is more stuff coming up !!!!

Melanie
Ik ben Melanie Huyghe, een dynamische 33-jarige leerkracht Frans. Naast mijn passie voor talen ben ik ook veel bezig met creatief en gezond koken, yoga, hardlopen, dansen, lezen en de wereld ontdekken samen met mijn Griekse man Christos. Op mijn blog wil ik mijn creatieve ei kwijt en mijn altijd overactieve hersenen rust geven door neer te schrijven wat ik denk.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.